عَمَلِهِمْ . « هر كس گروهى را دوست داشته باشد ، با آنها محشور مىگردد ؛ و هر كس عمل قومى را دوست داشته باشد ، در عمل آنها شريك مىشود . » سوگند به آن خدائى كه بحقّ محمّد را مبعوث كرد ، نيّت من و نيّت أصحاب من ، همان رويّه و روشى است كه بر حسين عليه السّلام گذشته است و بر أصحاب او وارد شده است . حال دست مرا بگير و بسوى خانه‌هاى كوفه برويم . و چون در بين راه مىرفتيم گفت : اى عَطيّه ! آيا مىخواهى به تو پندى دهم و سفارش و توصيه اى بنمايم ، و چنين گمان ندارم كه بعد از اين سفر ، من تو را ببينم ! أَحْبِبْ مُحِبَّ ءَالِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ مَا أَحَبَّهُمْ ! وَ أَبْغِضْ مُبْغِضَ ءَال مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ مَا أَبْغَضَهُمْ ، وَ إنْ كَانَ صَوَّاماً قَوَّامًا ! وَ ارْفَقْ بِمُحِبِّ مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّدٍ ! فَإنَّهُ إنْ تَزِلَّ لَهُ قَدَمٌ بِكَثْرَةِ ذُنُوبِهِ ثَبَتَتْ لَهُ أُخْرَى بِمَحَبَّتِهِمْ ؛ فَإِنَّ مُحِبَّهُمْ يَعُودُ إلَى الْجَنَّةِ وَ مُبْغِضَهُمْ يَعُودُ إلَى النَّارِ . « 1 » « دوست بدار دوستدار آل محمّد را تا وقتىكه آنها را دوست دارد ! و دشمن بدار دشمن آل محمّد را تا وقتىكه آنها را دشمن دارد ، و اگرچه آن دشمن پيوسته شبها به نماز بايستد و روزها روزه بدارد ! و با دوستدار محمّد و آل محمّد به رفق و عطوفت رفتار كن ! چون اگر

--> ( 1 ) « بشارة المصطفى » طبع نجف ، ص 74 و 75